هر مالى ملك بوده ولى هرملكى مال نمىباشد زيرا بسا ملك بواسطه اندك و ناچيز بودنش مال نمىباشد و جهت آن اينست كه مال به ملكى اطلاق مىشود كه مردم به آن تمايل داشته و در تحصيلش رغبت بورزند از اينرو حبّه گندم يا جو را ملك گويند ولى مال به آن اطلاق نكنند فلذا اين قبيل اشياء را نمىتوان مهر قرار داد . قوله : و ان كانت منفعة حرّ : ضمير در [ كانت ] بمنفعت راجع است . قوله : و لو أنّه الزّوج : ضمير در [ انّه ] به حرّ عود مىكند . قوله : كتعليم صنعة الخ : اين مثال و امثله بعدى شاهد براى منفعت مىباشند . قوله : او علم غير واجب : نظير علم طبّ و رياضيات و مشّاقى . مؤلف گويد : از اين قيد ( غير واجب ) استفاده مىشود كه علوم واجب همچون فقه و مقدّماتش را نمىتوان مهر قرار داد زيرا در قبال بضعى كه مرد مالك مىشود عوضى بزن اعطاء نكرده چه آنكه قبل از تزويج نيز بر وى تعليم اين سنخ از علوم واجب بوده است . قوله : المقصودة : يعنى المقصودة للعقلاء بنابراين تعليم امور عبث و بىفائده‌اى كه مورد رغبت عقلاء نيست مهر قرار دادنش صحيح نمىباشد . قوله : فقد منع منه الشيخ : ضمير در [ منه ] به [ العقد على منفعة الزّوج ] راجعست .